Group No.07

Group No.07

Group No.07

Group No.07

Group No.07

گروه شماره هفت

موقعیت: یزد، ایران

کارفرما: بدریه دهقان

مصالح: آجر و بتن

تاریخ طراحی: ۱۳۹۶

مساحت زمین: ۳۲۴m۲

مساحت ساخت: ۳۵۰m۲

شرکت معماری: آتلیه‌ی معماری امیرعباس ابوطالبی و همکاران

معمار مؤلف: امیرعباس ابوطالبی، دنیز ابراهیمی‌آذر، یاسمن فروتن

مشاور و طراح راهبردی/اجتماعی: محمدرضا حائری مازندرانی

تحلیل انرژی: بدریه دهقان، سید احسان فاطمی

توضیحات:

پروژه خانه یک معمار در یزد حاصل دیالکتیک انتقادی بین مباحث تئوریک قرن بیستم و خواسته های کارفرما می باشد. فرهنگ مذهبی یزد از یک طرف و مطالعات گونه شناسی خانه های یزدی از که عموما با یک فضای تهی مرکزی که به سمت قبله جهت گیری شده اند از طرف دیگر، جرفه های شکل گیری اثر بودند . با توجه به این دو مورد )فرهنگ مذهبی ، جهت قبله( مفهومی  که تیم طراحی برای این پروژه کشف کرد"خانه به مثابه یک عبادتگاه برای زیستن" است که تلاشی در جهت برقراری دیالوگ با ویلا ساووی لوکوربوزیه است"خانه به مثابه ماشین برای زندگی".

برای ما در این پروژه فضای تهی اهمیت داشت ،به نحوی که ابتدا جانمایی فضاهای خالی بر اساس برنامه و خواسته های کارفرما صورت گرفت سپس سایر فضاهای پروژه مانند یک حلقه پیوسته   حول این تهی ها شکل گرفت . این راهکار نتیجه ترادیسی و نقل قول غیر مستقیم با دو پروژه کولهاوس )کتابخانه خیلی بزرگ و پروژه سی سی تی وی در چین است (.

در ادامه ، برنامه پروژه همراه با یک تغییر اساسی در برنامه  خانه های سنتی یزد همراه بود و آن این که آشپزخانه در خانه های یزدی در جایی پست و به دور از کانون منزل قرار میگرفت و این به نوعی بیانگر جایگاه زن در دنیای سنت نیز بوده است ولی در این پروژه آشپزحانه نقطه کانونی منزل است به نحوی که هم با فضای خصوصی و هم فضای عمومی در ارتباط است و از طرفی اشراف به رفت و آمد منزل نیز دارد و بیانگر جایگاه زن در دنیای مدرن نیز می باشد . با توجه به نحوه سازماندهی پروژه ، پروژه به نحوی است که در آینده در صورت تمایل دو فرزند خانواده می توانند در طبقات فوقانی و تحتانی و والدین در تراز میانی مستقر شوند که این امر تاکید بر امر انعطاف پذیری و اقتصادی بودن خانه های قدیمی نیزدارد .

در آخر نیز مصالحی که در ساخت این پروژه در نظر گرفته شده ، بتن و آجر است ، یکی بومی و دیگری بین المللی که باعث خوانش دو گانه اثر و تداعی یک مرز بین ایرانی بودن و امر جهانی است.