شیگرو  بان

شیگرو بان

وب سایت: http://www.shigerubanarchitects.com/

بیوگرافی:

شیگرو بان، معمار ژاپنی، متولّد توکیو در سال 1957 و فارغ‌‌التحصیل از مرکز کوپر در نیویورک است. او حرفه‌ی خود را با کارکردن در دفتر آراتا ایسوزاکی و همکاران در سال 1982 آغاز کرد و در سال 1985 دفتر معماری شیگرو بان را تأسیس نمود. وی در سال 1995 به عنوان مشاور نماینده‌ی عالی‌رتبه‌ی سازمان ملل در امور پناهندگان انتخاب شد و در همان سال اقدام به تشکیل سازمان غیردولتی “شبکه داوطلبانه‌ی معماران” برای خدمات‌رسانی به هنگام وقوع بلایای طبیعی، کرد..
از آثار منتخب او می‌توان به این موارد اشاره کرد: مرکز نیکولاس جی‌هایک، مرکز پمپیدو-متز (موزه‌ی هنرهای مدرن و معاصر در متز) و موزه‌ی هنر پیشین در اویتا ژاپن. شیگرو بان هم‌چنین موفق به دریافت جوایز متعددی بوده است؛ از جمله مدال طلای بزرگ آکادمی معماری (2004)، جایزه یادبود معماری آرنولد دبلیو برونر (2005)، جایزه بزرگ اِی‌آی‌جِی (2009)، دکترای افتخاری از دانشگاه فنی مونیخ (2009)، جایزه آگوست‌پره (2011) و جایزه هنر از طرف آژانس امور فرهنگی ژاپن (2012). وی در سال‌های 2001 تا 2008 استاد دانشگاه کیو در ژاپن، در سال 2010 استاد مدعو مدرسه طراحی دانشگاه هاروارد و دانشگاه کرنل، از سال 2011 استاد دانشگاه هنر و طراحی کیوتو و هم‌چنین از سال 2015 به عنوان استاد مهمان دانشگاه کِیو مشغول به تدریس است. شیگرو بان برنده جایزه معماری پریتزکر در سال 2014 است.

پروژه‌های مرتبط: